week 4

En daar is dan week nummer 4

Week numero 4 we kwamen maandag avond laat in Xela aan en de volgende dag begonnen de taal lessen weer. Dit keer een uur langer omdat we maandag geen les hadden gehad. Ik had weer dezelfde lerares als de eerste week, alleen werd er nu helemaal geen engels gesproken. Uiteindelijk ben ik geslaagd voor mijn eind examen en heb ik mijn diploma binnen. Het waar misschien wel geen 99 punten zoals sommige mensen maar ik ben heel blij met mijn 79.5 punten. Dus ik mag met mijn stage beginnen!!!! Verder zijn we die week s’avonds met onze familie naar een voetbalwedstrijd geweest. Xela tegen de selectie van Guatemala. Helaas heeft Xela niet gewonnen ondanks dat ik een fanshirt aan had. En dan nu het weekend, we zijn dit keer hoog de bergen in gegaan. We hebben daar bij heel arme families gewoond, ik zat samen met Dijonne en Mathilde in het gastgezin. We hadden een eigen huisje met 3 bedden, terwijl de familie een huis had met 3 bedden voor 7 mensen. De wc was een gat in de grond en we hebben niet gedoucht. Het was echt een traditioneel maya dorp, iedereen liep er met maya kleding rond. Zaterdag gingen we naar de markt toe in een stad in de buurt. Ook daar liepen alleen maar maya’s rond. We zijn gesplitst in twee groepen en wij zijn toen naar het museum gegaan. Daar lieten ze allemaal oude maya spullen zien en hun god San Simon. Die hadden we al eerder gezien afgelopen week, San Simon is de goed van de maya’s. Maya’s bidden bij hem door hem sigaretten te geven, alcohol in te schenken, verschillende kleuren kaarsen aan te steken en allemaal spullen/kleding/eten/dieren aan hem te offeren. Het was heel apart om te zien, maar goed ik was bij het museum. De man daar heeft van alles verteld over de geschiedenis en tradities. Daarna zijn we een heel stuk omhoog geklommen naar een offer plaats van de maya’s. Daarna mochten wij zelf rond kijken en ben ik samen met andere de markt op gegaan. Daarna gingen we weer terug naar het dorpje, waar we s’middags een activiteitenmiddag hadden georganiseerd voor alle kinderen in het dorp. In mijn geval betekende dat meer dan 30 kinderen sminken. De middag was een groot succes en alle kinderen hebben leuk mee gedaan, vooral met de activiteiten waar snoep bij betrokken was. Wel jammer dat de kinderen zo gericht op zichzelf waren en vaak alleen maar op de spullen aasden. Aan het eind stonden ze allemaal om ons heen er van uitgaand dat we de spullen zouden gaan weg geven. Alleen hadden wij al besloten om die aan een Amerikaanse vrouw te geven die een centrum had voor de buurtbewoners. De volgende dag moesten we vroeg opstaan, we gingen namelijk een berg beklimmen. Uiteindelijk was ik een van de 6 die de top bereikt had en wat een uitzicht. Het was de klim zeker waard ondanks al het zweet en het gebrek aan bergschoenen, ja ik ga een weekendje de bergen in en wat neem ik juist niet mee mijn bergschoenen :p. S’middags aten we nog een laatste keer bij het gastgezin en gaven we de oudste dochter haar cadeautje. Ze was namelijk zondag jarig en volgens mij was ze wel blij met haar cadeau. Daarna vertrokken we weer naar Xela en we hebben de reis overleefd ondanks de buschauffeur die bijna in slaap viel.