week 5

En nu ben ik weer helemaal up to date

---

En nu zijn we eindelijk bij week numero 5 aan beland. Ik heb geen Spaans meer en heb al 2 dagen gewerkt. Als je te minste een dag medicijnen tellen en in een klasje meekijken werk kan noemen. Helaas was de begeleiding helemaal niet goed en hadden ze helemaal niks voor ons te doen. Daardoor mis ik mijn oude stage behoorlijk, daar is te minste alles duidelijk en word je goed ingezet. Ik zal trouwens even vertellen waar ik stage loop, het is een centrum voor kinderen die niet gewild meer zijn. Sommige zijn op de straat gevonden, andere door de politie gebracht, andere kunnen niet meer verzorgd worden door hun ouders. En zo kan ik wel nog even door gaan, de kinderen zijn heel gewelddadig, ze killen elkaar zowat. Vooral de gehandicapten hebben het flink te verduren, helemaal raar is dat de begeleiders/leerkrachten er niks aan doen. Ze geven alleen een vinger en zeggen no, nou daar bereik je echt niks mee. De kinderen gaan namelijk gewoon gerust verder, daarbij is er geen protocol of regels dus totaal geen structuur. Melanie en ik hebben de afgelopen dagen behoorlijk raar staan kijken, zoiets zal in Nederland nooit gebeuren. Ik wenste zelfs om weer terug te gaan naar de Spaans lessen. Maar goed de stage is zeker niet zoals beloofd, daarom heeft Mathilde aan geraden om een schema te gaan maken. Zodat we zelf duidelijk maken wat we wel en niet willen gaan doen. Voor morgen heb ik al de opdracht gekregen om een les te organiseren. Dus ik heb zo nog genoeg te doen, te minste als ik morgen mijn eten binnen kan houden. En dat was het ongeveer jullie zijn nu weer helemaal up to date, o en ik zal even vertellen wat ik allemaal op de planning staat. A.s zaterdag naar Xolomile volgende week de vulkaan beklimmen. Met Pasen naar Tikal en ook nog een weekend naar het meer toe. En dat was het ongeveer tot de volgende keer veel liefs Manon.