de week en de vulkaan in Antigua

Hallo mensen daar ben ik weer met een nieuw verslag want dit weekend heb ik weer een vulkaan bewandelt.  Ik durfde het weer aan want erger dan de Santa Maria kon het vast niet zijn. Dat klopte inderdaad de Pacaja was heel goed te doen, deze keer hoefde we niet naar de top. Ook heel belangrijk is dat Judith is geopereerd aan haar blinde darm. Gelukkig gaat het nu een stuk beter maar door haar operatie kon ze niet mee naar Antigua en de vulkaan. Daar baalde ze echt heel erg van. En dan mijn stageweek begon ook goed want ik had mijn eerste huisbezoek. Dat betekende dus heel lang rijden in de Chickenbus en daarna een zoektocht naar het goede huis. Maar die hebben we gelukkig wel gevonden. Dus ik heb heel veel te vertellen ik begin maar bij het begin.

Maandag: omdat Melanie ziek was ben ik in haar plaats op huis bezoek gegaan. Dus ’s ochtends vroeg om half 6 stond ik voor de deur van mijn stage en vertrok ik met de auto naar Chimaltenango, San Pedro. Het eerste stuk ging echt heel snel de chauffeur reed namelijk alle wegwerkzaamheden voorbij. Hij hoefde alleen maar te toeteren en hij mocht door. Heel anders dan met het busje we hebben regelmatig een uur staan wachten tot dat we door mochten. Maar goed al snel waren we bij cuatro caminos (4 wegen) daar stapte ik samen met Karla uit de auto en gingen we verder met de Chickenbus. Na heel wat hobbels en bergen af en op te zijn gegaan waren we bij een andere plaats. Maar dit was niet ons eindstation vanaf daar moesten we in een klein busje naar het huis toe. Maar niemand wist waar het huis zich bevond. We reden eerst het huis voorbij en daarna stapte we te vroeg uit. Gelukkig is Karla Guatemalteekse en kon ze makkelijk om de weg vragen. Een man wist wel waar het was en uiteindelijk bleek het huis naast de weg te liggen. De vader van het kind had een winkeltje waar voorbijgangers eten en drinken kunnen kopen. Het was heel interessant om mee te maken want de vader en moeder zijn 63 jaar en de dochter 12 jaar. Karla stelde allemaal vragen en bekeek het huis. We hebben alleen de vader gezien en hij wilde niet dat zijn dochter weer terug in huis zal komen. Pas als 18 jaar is mag ze uit de Hogar. Dit vond ik wel heel vreemd wie wil zijn dichter nou niet weer thuis hebben. Na het huisbezoek kreeg ik van Karla te horen waarom het meisje uit huis geplaatst is. Het meisje woonde samen met een man van 35 jaar en had een relatie met hem. Ze kreeg zelfs geld van hem, iemand had de Hogar hierover ingelicht en toen is ze weg geplaatst. De vader wil haar niet terug omdat hij bang is dat zij dan weer gelijk naar die man terug zal gaan. De andere mogelijke reden is dat het meisje een schande is voor de familie, heel dubbel dus. Maar goed met genoeg stof om over na te denken reden we terug met de Chickenbus naar Xela. Ik was die dag vroeg thuis om 3 uur maar ik had het echt gehad en ben niet meer naar stage gegaan. Dinsdag: Melanie was nog steeds ziek en te eigenwijs om naar een dokter te gaan. Dus zat ik weer alleen op stage. Maar Nadine kwam ook nog langs en samen zijn we naar Fundabiem gegaan. ’s Middags heb ik bij mijn klasje gezeten en de rest van de dag niet zoveel gedaan. Woensdag: We hadden weer MWB nu gingen we het over de opdrachten hebben. De opdrachten zijn namelijk heel onduidelijk en niemand weet precies wat zij moet doen. Ze zijn heel makkelijk zonder boek maar als je de bladzijdes erbij pakt denk je wel anders over de opdrachten. Het stomme is ook dat je het per persoon het anders kan oppakken waardoor er tijdens de les een discussie ontstond. Ook aan Pieter heb je weinig want hij geeft geen goede antwoorden op je vragen weer typisch ROC lijkt een beetje Guatemalteeks. Woensdag middag ben ik weer naar het reisbureau geweest want de laatste dingen moesten nog geregeld worden. Melanie voelde zich die dag weer helemaal beter en nam gewaagt een Mac …… Toen heb zelf ik zelf mijn eerste Mac Niffica eigenlijk mijn alle eerste burger bij de Mac Donalds. Donderdag: Melanie kwam beroerd naar stage toe, ze voelde zich net zo slecht als maandag en dinsdag. Dus na een paar pillen te hebben genomen vertrok ze om naar huis te gaan en kwam uiteindelijk bij de dokter terecht. Daar gingen ze van alles onderzoeken en bleek dat ze een infectie in haar maag en darmen had. Daarom kreeg ze een antibioticakuur. Helaas was Mathilde hier niet bij, zij had andere afspraken, wat ik behoorlijk vervelend voor Melanie vond. Als ik dat geweten had was ik mee gegaan. Zelf ben ik naar Fundabiem gegaan samen met een vrouw  want ik mocht niet alleen. ‘s Middags ging ik met mijn klasje naar het park, ze kregen van de lerares een ijsje. Toen kwam ik er ook achter dat ze nu regels had gesteld, een hele vooruit gang. Na stage ben ik gelijk op ziekenbezoek gegaan Melanie vertelde aan mij het hele verhaal. Ook Gerita was ziek en mocht het verhaal voor een tweede keer aanhoren. Nadat ik Melanie had gewaarschuwd je komt niet naar stage of anders ging ik naar huis met de was van Gerita. De wasserette zit namelijk bij ons in de straat. ’s Avonds kwam Jacobine nog even langs om foto’s op de laptop van Anouk te zetten en daarna op haar verwisselbare schijf. Vrijdag: En ja hoor wie stond er bij stage op mij te wachten Melanie. Mathilde had tegen haar gezegd dat als ze dit weekend mee wilde ze vrijdag moest gaan werken. Volgens Mathilde was dat een goede test om te kijken of ze het weekend we aan kon. Die dag kwam er niet zoveel van werken terecht, dit kwam doordat Melanie nog niet zo fit was en er een groep met jongeren de kinderen bezig hield. Ze speelde Mozes na, zongen, speelde spelletjes, regelde een pinata en gaven de kinderen te eten. Na stage hebben we nog inkopen gedaan marshmallows gekocht op internet gezeten en daarna vlug naar huis want het dreigde te gaan regenen en omweren. Een uurtje later kwam Anouk druipnat binnen zetten. Die avond ben ik heel vroeg naar bed gegaan want ik wilde goed uitgerust zijn voor de reis en vooral de vulkaan. Anouk is wel samen met Marco haar lover uitgeweest.

Het weekend:

De volgende ochtend was het vroeg op staan want we hadden om 6 uur s’ochtends afgesproken. We gingen namelijk dit keer niet met een privé bus daar was de groep te klein voor. Dus hadden we besloten om het avontuur aan te gaan en heen met de chickenbus te reizen. Samen met Anouk ging ik onderweg naar het busstation waar we met de rest van de groep hadden afgesproken. We waren niet de eerste, Dionne, Jacobine en Christa zaten er al. We kregen toen van Christa te horen dat Judith was opgenomen in het ziekenhuis. Ze had vrijdagavond ontzettend veel pijn aan haar buik en had besloten om naar het ziekenhuis te gaan. Daar bleek dat ze een blindedarm ontsteking had en onmiddellijk geopereerd moest worden. We schrokken daar allemaal behoorlijk van maar gelukkig was de operatie wel geslaagd. Dus met een man minder vertrokken we naar de terminal en daar zochten we de chickenbus op naar Chimaltenango. Al snel hadden we de juiste bus gevonden, want Guatemalteken zijn altijd bereid om te helpen. Al snel raakte we aan de praat met een Australiër die ook naar Antigua ging dus nu konden we zeker niet verkeerd gaan. Ook had Jacobine een smsje van Judith ontvangen om ons vooral veel succes en plezier te wensen en om even te melden dat ze er flink van baalde (heel begrijpelijk). De stemming werd meteen veel beter en we gingen vol goede moed richting Antigua. Onderweg hadden we bijna geen problemen behalve dat: Anouk moest overgeven en de kots op de rug van Jacobine terecht kwam (en geen een Guatemalteek keek er raar van op) Dionne haast geen slaap had gehad en meredeels van de tijd heeft liggen dutten. We iets meer moesten betalen dan de Guatemalteken om ons heen (maar wat is 5 Quetzal). Er geen tijd was voor een plaspauze maar je dankzij al die hobbels in de weg echt niet meer naar de wc hoeft. We hoefden maar een keer over te stappen en de hele reis van Xela naar Antigua heeft ons 30 Quetzal gekost. Dat stelt dus echt niks voor vooral als je het vergelijkt met een privé bus. We stapten uit op de voor ons al bekende markt in Antigua en gingen op zoek naar ons huis. Na heel wat gemopper heen en weer kwamen we bij het hotel aan. Het was pas 11 uur en we waren dus veel te vroeg maar gelukkig konden we gewoon naar onze kamers. Het was echt een heel mooi hotelletje en we hadden de hele bovenverdieping voor onszelf echt ideaal. Na ons te hebben geïnstalleerd gingen we op zoek naar het restaurant waar we de vorige keer een heel lekkere hamburger hadden gegeten. Helaas waren deze keer de hamburgers op en moesten we voor iets anders kiezen maar het bleef heel lekker. Daarna gingen wij op Anouk na (die wilden even uitrusten want ze voelde zich nog steeds niet goed) nog een ijsje eten en toen meteen weer terug naar het hotel want het busje zal ons om 2 uur ophalen. Wat later dan 2 uur vertrokken wij naar de vulkaan. Onderweg moest Anouk weer overgeven en besloot ze uiteindelijk niet mee de vulkaan op te gaan. Weer met een man minder gingen we de vulkaan op. Na een korte klim en een heel stijle afdaling kwamen we bij het lava. Het was heel anders dan ik mij had voorgesteld.de lava was zwart en sommige stukken waren rood en oranje. Het was wel heel apart en warm om te zien. We hebben op de lava gestaan we hebben marsmellows gesmolten en onszelf gepijnigd met foto´s maken. Want we lachen op de foto´s  maar in het echt was het gloeiend heet. Na heel wat foto´s en marsmellows gingen we weer terug want het begon al wat te miezeren. Hoe verder we leipen hoe harder het begon te regenen en we werden allemaal kletsnat. Op Melanie na natuurlijk want zij had een poncho bij zich. Uiteindelijke liepen we met ons zaklampje door de regen heen en gleden we steeds uit door de modderstromen. Het was een hele ervaring en ook best wel eng omdat het ook nog onweerde en een donder en bliksem wel heel dichtbij klonk. We kwamen gelukkig veilig maar wel doorweekt weer beneden. We hadden het stuk overleefd en ondanks de kou vonden we het allemaal een heel leuk avontuur. Na een rit met het busje en een korte wandeling door Antigua waren we weer bij het hotel en konden we douchen en weer schone kleding aan trekken. Daarna hebben Anouk en ik pizza´s gehaald en gelukkig hadden we dit keer wle mijn paraplu tegen de regen. Anouk had hem namelijk in haar tas zitten. Na de pizza zijn we gaan slapen want iedereen was moe van de trip en morgen wilden we nog wel even Antigua rond. De volgende dag hebben we s´ochtends nog even rond geslenterd in Antigua en op de markt want Melanie moest nog souveniers hebben. Na een ochtendje winkelen gingen we nog wat eten en zijn toen met de shuttelbus naar Xela vertrokken. We namen dit keer een heel aparte route en kwamen langs het meer van Atiglan. We waren helemaal blij toen we gingen uitstappen bij het uitkijkpunt daar hebben we allemaal leuke foto´s gemaakt. Alleen een minpuntje daar ben ik mijn telefoon verloren hij was al doorweekt door de vulkaan en daardoor deed het scherm het niet meer. Maar nu was hij helemaal verdwenen samen met mijn zakmes (waar ik eigenlijk meer van baalde). Dus ik kan niet meer gebeld worden gelukkig is het gebeurd in de laatste 2 weken en is dat niet zo erg. Maar goed na nog heel wat hobbels kwamen we weer in Xela aan. En gingen we allemaal naar ons huis toe om uit te rusten en vooral op te scheppen over de vulkaan.