Hallo mensen deze week was ik jarig en daarom een feestje want je Word maar een keer 18 jaar. Ja 18 ik ben nu volwassen. Daarom heb ik een supriseparty gehad van de groep heb ik voor mijn familie gekookt en heb ik een Piñata gekocht voor op mijn stage. Ook afgelopen weekend ben ik weg geweest. Iedereen Wilde nog even naar het strand om met een mooi bruin kleurtje terug te komen. Daarbij zijn Anouk en ik weer met onze familie naar een voetbalwedstrijd geweest. Dat was heel leuk want ons zusje was voor de tegenstander en wij natuurlijk voor Xelaju. Helaas heeft Xelaju niet gewonnen mar de eerste helft was heel leuk om te zien. Het is zo en zo leuk om in het plubliek te zitten, alles wat in Nederland niet mag gebeurd nog in
Guatemala maar nu eerst de afgelopen week.
Maandag en dinsdag waren niet echt interessant, ik had weer stage en heb weer dezelfde dingen gedaan als altijd. Dus ik spring gelijk over naar de woensdag. We hadden dit keer geen MWB want we gingen bij de stage van Lisan en Dionne opruimen. Zij hebben hun stage op het platteland het is een dagopvang voor kinderen. Je moet je dan eigenlijk een huis voorstellen met een stuk land erbij. We hebben daar de hele ochtend staan opruimen en een paar meiden hebben het hek gesloopt. Er word namelijk een nieuw hek van het geld van Mirjan geplaatst. Na een inspannende en warme ochtend gingen we met de chickenbus weer naar Xela en ben ik gelijk achter Internet gegaan. Wetende dat ze voor de middag een feest voor mij hadden georganiseerd. Het was een verassing maar Lisa dacht dat ik ervan wist en zij dood leuk tegen mij. Maar je weet toch dat we vandaag je verjaardag vieren. Daar ging de verassing, maar ik ging als nog braaf met Gerita mee die mij moest afleiden. We gingen naar de hyper país toe en hebben dar een koffer gekocht. Na een kort middagje shoppen gingen we met de taxi terug. En daarna liep Gerita met mij mee naar huis onder het mon dat ze haar was nog moest halen. En ja hoor de helft van de groep stond op mij te wachten. Er werd gezongen en ik mocht kaarsjes uitblazen. Het was gezellig maar ik vond het jammer dat sommige mensen heel laat waren en heel veel van de groep ziek op bed lagen. Dit was bij Dionne en Melanies feest niet het geval dus best jammer. Maar goed om zeven uur was iedereen vertrokken en ging ik samen met Anouk opruimen. S´avonds zijn we vroeg gaan slapen want na al die taart hadden we geen zin in eten. Donderdag was het feest die dag was ik officieel jarig, achttien jaartjes dus een feest op stage met Piñata. Nou die kinderen rennen hard als ze een snoepje zien. Ook was de Piñata heel snel stuk maar het was toch heel leuk en ik heb ere en stel heel leuke foto´s aan over gehouden. S´ochtends had ik ook een taart voor de leraren gekocht. Weer werd er gezongen en mocht ik kaarsjes uitblazen. Ook mocht Melanie de kaarsjes uitblazen want bij haar verjaardag hadden de leraren niet voor haar gezongen. De taart was al snel op, want als er wat te snoepen valt zijn de leraren heel hebberig. Maar goed dat is hier ook een beetje de mentaliteit het word hen van kinds af aan aangeleerd. Na een mijn feestje op stage ging ik het park in met Melanie en even later was Anouk er ook. Zij was mijn cadeautje woensdag vergeten en daarom gingen we vandaag samen op stap. Ik wilde vooral souvenirs hebben dus die heb ik ook van haar gekregen. Daarna gingen we nog op zoek naar een jurkje voor Anouk maar die was nergens te vinden. Na een lange zoektocht kwamen we wat later thuis dan afgesproken. Want ik ging met Christina koken en we wilde het eten om 8 uur klaar hebben. We begonnen dus iets te laat maar de spaghetti en lasanja zijn goed gelukt. Dat koken was trouwens een beetje maf we hebben bijvoorbeeld zittend op de grond de lasanja in elkaar gezet. Allemaal pannen om ons heen en maar laag naar laag over elkaar leggen. Je moet wat als je geen grootte tafel hebt. Ondanks de rare manier van maken was het eten toch geslaagd het smaakte prima en iedereen vond het lekker, op Travis na want hij is allergie’s voor pasta. Daarna gingen we chocoladetaart eten die onze moeder had gebakken en geloof mij het is een heerlijke taart. Na weer kaarsjes te hebben geblazen moest ik nu een hapje van de taart nemen. En jullie raden het vast wel ik werd er met mijn gezicht ingeduwd. Allemaal chocolade op mijn neus maar het rook en smaakte prima. Na een lekker stukje taart was het tijd voor de Piñata. Ik heb als enige geslagen want ik sla een beetje hard en heb zo de Piñata kapot. Maar goed ze sprongen met zijn alle weer op de snoepjes en lagen in een deuk toen ze zagen dat er niet alleen snoepjes maar ook condooms in de Piñata zaten. Ik had de Piñata en de condooms van meiden uit de groep gekregen. Die condooms hebben Anouk en ik er voor de grap bij gestopt. Je kan vast wel de gezichten voorstellen ik heb echt in een deuk gelegen. Na de Piñata was het tijd om de spullen weer op te ruimen en te gaan slapen. Want het was al behoorlijk laat en de volgende dag moest er gewoon weer gewerkt worden. De vrijdag was er behoorlijk vermoeid maar het was het waard. Ik heb een heel gezellige en leuke verjaardag gehad ondanks dat hij anders was dan normaal, zonder ouders, zus en andere familieleden. Maar wie kan nou zeggen dat hij achttien is geworden in Guatemala. Ook heb ik leuke cadeau’s gekregen bijvoorbeeld van Christina drop mijn eerste dropje sinds 3 maanden en van mijn zusje ze had een kaart gemaakt en er een wit paard op getekend. Om mij even te herinneren aan mijn Paard Tikal ervaring. Dat vond ik echt het beste cadeau van allemaal die kaart gaat zeker mee naar Nederland.
Het weekend: We gingen weer naar het strand maar deze keer hoefden we maar 2 uur de rijden. Strand blijft namelijk toch strand en je ligt toch alleen maar met je ogen dicht te zonnen. Maar goed na een uur rijden stopten Otto (ja we hebben weer Otto geregeld als chauffeur) bij zijn huis, hij ging even zijn zwembroek en slippers pakken. We weten nu dat onze chauffeur heel dichtbij het strand woont en een palmboom in zijn achtertuin heeft. Wel raar om te zien hoe iemand dan leeft maar hij komt gelukkig geen geld te kort. Na een korte stop/plaspauze/huisbezoek reden we weer verder. En hoe verder wij gingen hoe warmer het werd, uiteindelijk kwamen we bij het stadje en het strand aan. Otto waarschuwde ons om goed op onze spullen te letten want het stadje had veel arme mensen. Na deze waarschuwing zijn we ons gaan installeren met onze tassen in het midden. De helft van de groep moest helaas heel ver van ons vandaan gaan liggen. Jammer dat de groep niet echt een groep is maar dat valt te verwachten met zoveel meiden. Die dag heb ik niet veel gelegen het was veel te warm en die zee zag er goed uit. Alleen jammer dat we er niet zover in mochten vanwege de trekkracht. Ook hebben Anouk en ik nog een heel stuk gelopen en allemaal foto’s gemaakt. We zijn over de pier heen gegaan en hebben vissers, vis, boten en allemaal visspullen bekeken. Daar hebben we ook behoorlijk wat maffe foto’s gemaakt en zijn daarna terug gelopen en toen verder het stadje in. We kwamen uit bij een heel mooi en schattig parkje met allemaal kleuren en bloemen. Daar hebben we nog heel veel foto’s gemaakt en hebben we een bloemetje geplukt voor achter onze oren. Nou zagen we er helemaal zomers uit en de mannen in het stadje bleven maar fluiten. Soms heel leuk maar soms ook heel irritant, na onze wandeling zijn we gaan eten. Daarna heb ik nog even liggen zonnen en zijn we toen weer naar Xela terug gegaan. Het was een kort dagje omdat Anouk en ik perse om 6 uur weer terug wilden zijn. Want om 6 uur moesten we bij het stadion zijn voor de wedstrijd Xelaju tegen Guatemala City. Gelukkig waren wij ruim op tijd en konden we nog kaartjes voor Jacobine en haar vriendin regelen. Het was al behoorlijk druk in het stadion en we dachten dat de wedstrijd al was begonnen. Maar het was nog maar de jeugdselectie, dus we hebben alles gezien. De opening was heel leuk, je kwam gelijk helemaal in de stemming. We gooiden met papiertjes er werd vuurwerk af gestoken de mensen juichten en de voetballers kwamen te voorschijn. Even later begon de warming-up en moesten we nog een kwartier wachten totdat de wedstrijd echt begon. De eerste helft was heel leuk om te zien maar toen scoorden Guatemala. Vanaf de tweede helft ging et slecht met Xelaju en hebben ze met 3-0 verloren heel jammer. Maar ons zusje was door het dolle heen want haar team had gewonnen. Onze moeder, Marco, Anouk en ik waren teleurgesteld Xela had weer niet gewonnen. Na een leuke maar ook teleurstellende avond waar anouk ook haar telefoon kwijt raakten. Ja zij heeft ook haar mobiel verloren, gingen we eindelijk douchen en toen lekker naar bed na een vermoeiende dag.
Zondag Anouk, Marco en ik zijn naar San Andreas gegaan we moesten namelijk nog wat doen voor ons onderzoek naar religie. Van Mathilde hadden we gehoord dat San Andreas de beste plek was omdat daar veel maya’s leefden. Omdat we niet alleen mochten gaan namen we Marco (het vriendje van Anouk) mee. Met de chickenbus vertrokken wij naar San Andreas en stapte daarna over op een pick-up. Toen kwamen wij bij San Adreas aan en liepen we naar de gele kerk toe. Deze kerk is overal in folders en boeken te zien, maar ik persoonlijk vind het geen mooie kerk. Na wat foto’s zijn we doorgelopen naar het kleine kerkje waar als belooft allemaal maya zouden zijn. Maar wij hadden enorme pech want er was geen maya te zien. We hebben een tijdje rond gekeken in het kerkje en op de maya offerplaats ernaast. Daarna zijn we weer naar beneden gelopen en kwamen we onderweg langs bij een huis waar een naambordje met San Simoon hing. We gingen binnen vragen hoe dat zat en toen bleek dat ze daar ook een San Simoon hadden. Deze San Simoon was heel anders dit was een plasticpop terwijl de andere 2 van hout waren gemaakt. Voor Marco was het trouwens extra bijzonder want hij had San Simoon nog nooit eerder gezien en dat is een Guatemalteek. Na dat bezoek zijn we weer naar een pick-up gaan zoeken en ‘s middags waren we weer terug in Xela. Die middag ben ik bezig geweest met mijn tas in pakken en heb ik verder niet veel gedaan.
