Hallo mensen, ik ben weer in Nederland. Het avontuur zit erop en ik heb gedag gezegd. Mijn tijd in
Guatemala is voorbij en ik kijk terug op 3 hele leuke maanden. Ze zijn echt voorbij gevlogen en voor ik het wist zat ik gewoon weer thuis op de bank bij mijn ouders. De laatste week is ook behoorlijk snel gegaan eigenlijk was ik al druk bezig met aftellen. Zondag stond mijn tas namelijk al klaar en kon ik gaan. Dus even een kort verslag over mijn laatste week in
Guatemala.
Ik moest de laatste week alsnog stage lopen en de dagen vlogen voorbij. Al heel snel was de dag werken voorbij en vertrokken we naar het park. Weer even in het park zitten en nog de laatste dingen kopen en regelen. Bijvoorbeeld een fotoalbum maken voor onze familie als herinnering. Ook zijn we donderdag met onze familie uit eten geweest. Wij hebben dus goed afscheid genomen van onze familie. Alleen op stage was het wat minder. Ze wisten niet dat wij weg gingen en hadden dus niks geregeld. Wat ik wel heel jammer vond ben je er 2 maanden 4 dagen in de week en dan regelen ze alsnog niks. Ze waren ons wel heel dankbaar ondanks dat we volgens mij meer hadden kunnen bereiken/doen. Vrijdag zijn we nog uitgeweest er was een afscheid/koninginnefeest voor alle meiden die bij Cares salegres hadden gewerkt. Maar natuurlijk was de rest van de groep ook uitgenodigd. We hebben lekker gedanst en onze eerste kroket gegeten. Om half 11 vertrokken Anouk, Marco (ja hij gaat overal mee naartoe) en ik naar de rumba. Daar hadden we afgesproken met onze moeder en met Louisse. We troffen bij de rumba alleen Louisse aan en heb ik nog met hem gedanst. Salsa dansen blijft bij mij lastig vanwege mijn lengte. Louisse is namelijk klein en daardoor kan hij mij niet laten draaien. We zijn maar heel kort gebleven en waren weer netjes om 1 uur terug. Anouk was moe en de volgende dag ging de wekker weer om 5 uur af. Zaterdagochtend was het tijd om te gaan mijn tas ging dicht en het laatste ontbijtje. Daarna gingen wij iedereen wakker maken want Lilian was zelfs niet wakker. Na heel wat knuffels en tranen van beide kanten vertrokken wij met de taxi. We hadden het allebei zwaar en dat merkten de taxichauffeur ook op. Bij de taalschool stond de bus al te wachten. De tassen werden in de bus gezet en op het dak gegooid. Toen iedereen er was vertrokken wij naar
Guatemala city met een huilende Karin en Anna. Want hun vriendjes hadden afscheid genomen bij de school. Die van Jacobine en Wendy reden achter ons aan. We kwamen veelte vroeg in
Guatemala aan en gingen daarom nog naar een kaart kijken van
Guatemala. Ze hadden namelijk een heel groot model gemaakt met alle vulkanen, bergen. Stranden, rivieren enz. We hebben wat gedronken en ijs gegeten en opeens waren alle jongens er. Niet alleen de vriendjes van Jacobine en Wendy maar ook die van Anne en Karin. Het afscheid nemen begon dus overnieuw op het vliegveld. En toen was het tijd om te gaan en was het dag
Guatemala. Nas een lange reis die heel goed verliep kwamen we weer op schiphol aan. Alle tassen waren aangekomen en de ouders stonden klaar. We namen afscheid voordat we naar de ouders gingen en toen was iedereen weer bij haar ouders. En er gebeurde van alles op het vliegveld de een werd ten huwelijk gevraagd, de ander werkt aangevallen door een stel nonnen en er waren spandoeken. Mijn ouders en zus waren er en zoals ik verwacht had hadden zij geen spandoeken of andere dingen. Wel was thuis de boel versierd en waren Annet, Willemijn en Ymke bij mij thuis. Die kwamen opeens te voorschijn. Iedereen was blij met de cadeautjes en ik voelde mij weer helemaal thuis.
